Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, hayatını kaybeden bir işçinin mirasçılarının açtığı alacak davasında, yıllık izin ücretine uygulanacak zamanaşımı süresini değerlendirdi. Daire, işverenin zamanaşımı savunmasını dikkate alarak yıllık izin alacağı talebinin reddedilmesi gerektiğine hükmetti.
İŞÇİNİN MİRASÇILARI ALACAK DAVASI AÇTI
Davaya konu olayda, yurt dışındaki şantiyelerde 11 yıl boyunca demir ustası olarak çalışan D.K., emekli olarak işten ayrıldı. Kullanmadığı yıllık izinlerin ücretini alamadan hayatını kaybeden işçinin mirasçıları, alacakların tahsili için işverene dava açtı.
Davacılar, D.K.’nin haftanın 7 günü çalıştığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile 110 günlük yıllık izin ücretinin ödenmediğini savundu. Davalı inşaat şirketi ise alacakların zamanaşımına uğradığını belirtti.
YEREL MAHKEME 10 YILLIK SÜREYİ ESAS ALDI
İş Mahkemesi, işverenin yıllık izinlerin kullandırıldığını veya karşılığındaki ücretin ödendiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davayı kısmen kabul etti.
Yıllık izin alacağı yönünden şirketin zamanaşımı savunmasını reddeden mahkeme, hesaplamada 10 yıllık süreyi esas aldı. İşverenin istinaf başvurusu da Bölge Adliye Mahkemesi tarafından reddedildi.
YARGITAY KARARI OY BİRLİĞİYLE BOZDU
İşverenin temyiz başvurusu üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, yıllık ücretli izin alacağında zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu ve sürenin iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren başladığını belirtti.
Daire, kapatılan 22. Hukuk Dairesi ile birleşmesinin ardından konuyu yeniden değerlendirdiğini ve 5 yıllık zamanaşımı süresini benimsediğini ifade etti.
FESİH VE DAVA TARİHLERİ BELİRLEYİCİ OLDU
Dosyada, D.K.’nin iş sözleşmesinin 4 Aralık 2013’te sona erdiği, davanın ise 24 Ekim 2019’da açıldığı tespit edildi.
Yargıtay, iki tarih arasında 5 yıldan fazla süre geçtiğini belirterek işverenin zamanaşımı savunması karşısında yıllık izin ücreti talebinin reddedilmesi gerektiğine karar verdi. Bu talebin kabul edilmesini hatalı bulan Daire, kararı oy birliğiyle bozdu.
