Sanatçının üretim pratiğinin merkezinde yer alan küp formu, sergide yalnızca bir obje olarak değil, zamanın ve insan hafızasının taşıyıcısı olarak ele alınıyor. Antik köklerinden kopmadan yeniden yorumlanan bu formlar, boyanın dönüştürücü gücüyle günümüz duygularını yansıtan güçlü anlatılara dönüşüyor.
Sergi manifestosunda da vurgulandığı üzere, her bir küp; geçmişin izlerini, bastırılmış duyguları ve anlatılmamış hikâyeleri yüzeye taşıyan bir araç niteliği taşıyor. Küplerin yüzeyini saran soyut ve akışkan motifler ise rastlantısal değil; aksine, yüzyıllar boyunca birikmiş yaşanmışlıkların görsel bir dili olarak öne çıkıyor.
Renk kullanımı da serginin dikkat çeken unsurlarından biri. Seçilen tonlar, kimi zaman içsel bir kırılganlığı, kimi zaman ise direnci ve gücü temsil ediyor. Böylece eserlerde hüzün ile dayanıklılık arasında kurulan denge, izleyiciye çok katmanlı bir duygu dünyası sunuyor.
“Sır ve Suret: İçinde Kalan Seçkim”, izleyiciyi katı formların içinde saklı akışkan duyguları keşfetmeye davet ederken, antik ile modern arasındaki sınırları da yeniden düşündürüyor. Sergi, her bir formun içinde saklı insan hikâyelerine dikkat çekerek, sanatın zamansız anlatım gücünü bir kez daha gözler önüne seriyor.
