Sürekli ağlayan ve her istediğini bu şekilde yaptırmak isteyen çocuklar, ebeveynlerin en çok yakındığı konulardan biridir. Çocuğun ağlamasına kıyamayıp hemen o ne istiyorsa onu yapmak, çocuğun duygularını ve istediklerini sürekli ağlayarak belirtmesine neden olmaktadır. Bebekler ağlamayı iletişim aracı olarak görüp ihtiyaçlarının giderilmesini isterken, iki yaş civarlarındaki çocuklar genellikle inatçılık veya istediğini yaptırmak için ağlamaya başvururlar. Ağlamanın birçok sebebi vardır. Örneğin; ebeveynlerin aralarındaki tartışmalar ya da şiddet gibi faktörler çocuklarda nedensiz ağlamalara sebep olabilir. Bundan dolayı, bebeklerde ve küçük çocuklarda görülen ağlama ve öfke nöbetlerini bir davranış bozukluğu kategorisinde değerlendirmek doğru değildir. Bu davranışlar çocukların sakin ve sağlıklı kalabilmeleri için başvurdukları bir yöntem olarak düşünülmelidir. Küçük yaşlardaki çocuklar kendilerini ağlayarak ifade etmeye çalışırlar.
Çocuklar acı dolu duygular yaşadığında ağlamak için bahane arar ve bulurlar. Sonrasında ise sakin ve uyumlu bir şekilde hayatına devam edebilirler. Ağlayan bir bebeğe önce ağrısı, hastalığı, herhangi bir ihtiyacı var mı diye bakılmalı, daha sonra fiziksel temasta bulunarak ona sarılmalıdır. Bu durum bebeğe güvende olduğunu hissettirecektir. Çocuk ağlama ile rahatlamaya ve sakinleşmeye çalışır. Özellikle aile ortamlarında olan çocuğa bağrılarak ya da şiddet uygulanarak susturulmaya çalışılması ilerde tarifi mümkün olmayan psikolojik bozukluklara zemin hazırlayabilir.
Tüm bunların yanında, çocuk ağladığında ona istediğini vermek yanlış ödüllendirmeye yönlendirerek çocuğun her istediğini ağlayarak yaptırmasına yol açar. Ebeveynin çocuğa sert bir şekilde karşılık vermek yerine ona güven veren diyaloglar kurarak açık bir tavır sergilemelidir. Bu davranış sonucunda çocuğun yavaş yavaş ağlamayı bıraktığı görülecektir. Çocuk ona güven duygusu verildiğinde sıkıntısını dile getirecek ya da ağladığı için rahatlayıp günlük hayatında problem yokmuş gibi devam edecektir.Ağlamanın sebebini bilmiyor iseniz, onunla ilgilendiğinizi göstermelisiniz. “Sanırım, çok üzülmüşsün, istersen ağla biraz iyi gelir, sakinleşebilirsin” diyerek ağlamasına izin vermelisiniz. Çocuklar ihtiyaçları kadar ağlar, onun ağlaması bitene kadar sessizce beklemelisiniz. Çocuğunuzun ağlamasını kabul etmek ve ona izin vermek bile, size güvenmesini kolaylaştıracak, öfke patlamalarına ve duygularını bastırmalarına (parmak emme, tırnak yeme, saç koparma gibi) yol açmadan çocuğun ağlayarak rahatlamasını sağlayacaktır. Acele etmeden sakince çocuğun ağlamasını kabullenip sabırla dinlememiz ve onu anlamamız gereklidir.
Bir sonraki konumuz olan “çocuklarda öfke problemi” adlı yazımızda görüşmek üzere sağlık ve sevgiyle kalmanız dileğiyle.
Online psikolojik destek almak için instagram adresinden mesaj atmanız yeterli olacaktır. Görüşmelerimiz whatsapp veya zoom üzerinden gerçekleşmektedir.
Instagram:psk.silabakac
