Bu bayram sessiz, eksik bir bayram... İçimde kocaman bir boşluk var, ama kalbimde teselli var; iyi ki seninle doya doya geçirdiğim bayramlar var…
“Bir ihtiyacın olduğunda söyle” derdin ya hep, söylüyorum işte… sana çok ihtiyacım var babam…
Çünkü bugün bayram, babacığım…
Bu bayram, ilk kez camiden gelişini bekleyemeyeceğim.
Elini öpüp, o bayram klasiği harçlığımı alamayacağım senden.
Matmazel’im deyişini duyamayacağım, huzur ve güvende hissettiğim omuzlarına sarılamayacağım…
Ne tarifsiz bir yoksunluk bu babam…
Bu bayram sessiz… içimde kocaman bir boşluk var, Necom…
Hep sohbet ederken derdim ya sana, sen de onaylardın hem sözle hem vücut dilinle:
“Asıl bayram, sevdiklerinizle geçirdiğiniz her gündür.”
Şimdi, yıllardır inandığım bu cümlenin ne kadar anlamlı olduğunu daha derinden idrak ediyorum, koca çınarım…
Seninle geçirdiğim o mutlu, keyifli bayramların tesellisi var içimde. İyi ki var…
Bir de bilmeni isterim babacığım; yokluğunda bana omuz olan, kucak olan, güvenle sarılabildiğim, sessiz çığlıklarımı duyabilen değerler var hayatımda… İyi ki var… İçin rahat olsun babam…
Ve biliyorum ki, sen şimdi çok iyi bir yerdesin.
Şimdilik aşılmaz gibi görünen bu uzaklık, sevgime engel değil babacığım…
Bayramın kutlu olsun Koca Çınarım.
Seni çok seviyorum, özlemle…
Mukadder ben ; hayatta olan tüm babaların ellerinden saygıyla öpen, ebediyete intikal etmişlere rahmet dileyen...
Sevgilerimle...