Bir evladın kaleminden dökülen bu satırlar, anne sevgisinin kelimelere sığmayan derinliğini anlatıyor.
Kıymetini sayfalarca anlatmak isterim ama bazen tıkanır sözler, susar cümleler… Çünkü bazı sevgiler anlatılmak için değil, yaşanmak için vardır anne.
Annem… ilk öğretmenim, en yakın arkadaşım, en sağlam sırdaşım… En vefalı dostum. Gözümden akan bir damlaya bile ömrünü koyabilecek kadar yüreği ince, kalbi merhametle dolu olanım.
Üzerime titreyenim… Sevginle büyüdüm, duanla ayakta kalmayı öğrendim. Düştüğümde kaldıran, sustuğumda anlayan, ağladığımda gözyaşımı benden önce hisseden oldun. Bildiğim ne varsa, hayata dair ilk harfleri senden öğrendim.
Sen beni hiç kimselere bırakmadan büyüttün, yetiştirdin. Kendi yorgunluğunu saklayıp bana güç olan, kendi acını içine gömüp bana gülümseme olan bir annesin. Koşulsuz sevenim, her hâlimi bağrına basanım…
Kısaca annem sen; Allah’ın kullarını şefkatle okşama fiilinin dünyadaki vücut bulmuş hâlisin ... Merhametin adı, sabrın karşılığı, sevginin en gerçek hâli…
Annem benim… Canım annem…
Dünyaya bir daha gelelim annem!
Yeniden başlayalım hayata…
İncindiğin yerlere inci olayım…
Başındaki tülbentine nakış olayım…
Rüzgâr olup savurayım gözyaşlarını…
Kuş olup kanat takayım omzundaki ağırlıklara…
Sofralar kurayım, sen açken beni tok kaldırdığın masalara…
Dünyaya bir daha gelelim annem!
Ama bu sefer yaralarına ben ilaç olayım…
İncindiğin yerlere inci olayım…
Düşünde umut bulan, seni hiç yalnız bırakmayan evladın olayım annem.
Mukadder ben; Canım Annemin ve sevgisiyle dünyayı ısıtan tüm annelerin Anneler Günü'nü kutlayan...
Sevgilerimle