Eğitim, yalnızca sınıfta anlatılan derslerden ibaret değildir.
Öğrenci, öğretmeninden sadece matematiği, Türkçeyi ya da tarihi öğrenmez; aynı zamanda davranışı, duruşu, sorumluluk bilincini ve hayata bakışı da öğrenir.
Bu nedenle Millî Eğitim Bakanlığının öğretmenlerin kılık ve kıyafetinde mesleğin vakarını, kamu hizmetinin ciddiyetini ve öğrencilere örnek olma sorumluluğunu öne çıkaran kararını önemli ve yerinde buluyorum.
Öğretmen, okulun en önemli aktörlerinden biridir.
Nasıl ki bir doktor hastanede, bir hâkim mahkeme salonunda, bir asker görev başında mesleğinin gerektirdiği ciddiyeti taşıyorsa; öğretmenin de eğitim yuvasında mesleğinin saygınlığını yansıtan bir görünüm içerisinde olması son derece doğaldır.
Burada mesele öğretmeni kalıba sokmak değildir.
Mesele, “öğretmenlik” mesleğinin bir kimliği olduğunu hatırlamaktır.
Önlük de bu açıdan yalnızca bir kıyafet olarak görülmemelidir.
Önlük; öğretmenin öğrencinin karşısındaki sorumluluğunu, mesleki ciddiyetini ve eğitimci kimliğini temsil eden bir sembol olabilir.
Üstelik bu uygulamanın öğretmenler arasında ekonomik farklılıkların görünürlüğünü azaltabilecek bir yönü de vardır. Her sabah “Bugün ne giyeceğim?” tartışması yerine, sade ve mesleğe uygun bir kıyafet anlayışının hâkim olması okul ortamında daha kurumsal bir görüntü oluşturabilir.
Elbette öğretmenin kişisel özgürlüğü ve rahatlığı da göz ardı edilmemelidir.
Önlük uygulaması, öğretmenin çalışma koşullarını zorlaştıran bir yük değil; aksine rahat, kullanışlı ve mesleğin niteliğine uygun bir düzenleme olarak ele alınmalıdır.
Çünkü okul, moda yarışının yapılacağı bir alan değildir.
Okul; bilgi, disiplin, saygı ve karakter eğitiminin verildiği yerdir.
Bugün çocuklarımızın sosyal medya üzerinden çok farklı rol modellerle karşı karşıya kaldığı bir dönemde, öğretmenin sınıfa girdiği anda verdiği mesaj her zamankinden daha değerlidir.
Öğretmen; sözüyle, davranışıyla ve duruşuyla öğrencisine örnek olmalıdır.
Bu nedenle Millî Eğitim Bakanlığının aldığı bu kararı yalnızca “öğretmenlerin kıyafetine müdahale” şeklinde değerlendirmek doğru değildir.
Asıl bakmamız gereken nokta şudur:
Biz öğretmenlik mesleğinin toplumdaki saygınlığını nasıl daha da güçlendirebiliriz?
Bence bunun yollarından biri de öğretmenin mesleki kimliğini görünür kılmaktır.
Önlük bu anlamda küçük görünen ama sembolik değeri büyük bir adımdır.
Öğretmen sınıfa girdiğinde öğrenci şunu hissetmelidir:
“Karşımda sadece ders anlatan biri değil, bana örnek olacak bir eğitimci var.”
İşte öğretmen önlüğünün asıl anlamı da burada ortaya çıkıyor.
Kıyafet üzerinden tartışmayı büyütmek yerine, bu düzenlemeyi öğretmenlik mesleğinin itibarını güçlendirme fırsatı olarak görmek gerekiyor.
Çünkü güçlü bir eğitim sistemi, güçlü okullarla; güçlü okullar ise mesleğinin değerini bilen, toplum tarafından saygı gören ve öğrencilerine örnek olan öğretmenlerle mümkündür.
Önlük tek başına eğitimi değiştirmez.
Ama öğretmenin taşıdığı mesleki kimliğin ve sorumluluğun görünür bir sembolü olabilir.
Ve bazen eğitimde büyük değişimler, işte böyle küçük ama anlamlı sembollerle başlar.
İnancımıza göre bana bir harf öğretenin kölesi olurum boşuna denmedi.
Saygılarımla
