Son günlerde kamuoyunun gündeminden düşmeyen CHP Erzincan Milletvekili Mustafa Sarıgül hakkındaki iddiaları kendisine doğrudan sordum. Telefonla gerçekleştirdiğimiz görüşmede, kamuoyunun merak ettiği başlıkları açıkça gündeme getirdim. Sarıgül de sorularıma kendi açısından yanıtlar verdi.

Öncelikle korumasıyla ilgili ortaya atılan iddiaları sordum. Kendisi, “Ne alaka? Eğer iddia ettikleri doğruysa o zaman neden gidip konuşmamış, neden ifade vermemiş?” şeklinde karşılık verdi.

Kız çocuklarına yönelik taciz iddialarını da sordum. Sarıgül, bu iddiaları kesin bir dille reddetti. Okulda 75 bin öğrencinin bulunduğunu, söz konusu iki kişiyle ilgili sorun yaşandığını ifade etti. Ayrıca bu kişilerin savcılığa giderek mağdur sıfatıyla şikâyetçi olduklarını söyledi.

Bir diğer sorum ise kamuoyunda merak edilen kaçma iddialarıydı.

“Kendisi, “Hayır, ben kendi topraklarımdayım. Hiçbir yere gitmem söz konusu olamaz. Şu an Erzincan’dan İstanbul’a döndüm, evimdeyim” dedi.

Milletvekili dokunulmazlığının kaldırılması ihtimalini de gündeme getirdim. Sarıgül, “Ne alaka Cihan Bey? Bu tip şikâyetlerden dolayı dokunulmazlık kalkmaz” yanıtını verdi. Dokunulmazlığının kaldırılması için kendisinin bir başvuruda bulunup bulunmayacağını sorduğumda ise böyle bir talebinin olmadığını belirtti.

Görüşmede en dikkat çekici başlıklardan biri de korumasına para teklif edildiği yönündeki 150 bin dolar iddiasıydı.

Bu iddiayı doğrudan kendisine yönelttim. Sarıgül, “Arkadaş, 10 katını versen de insanın şerefi ve haysiyeti satılık olur mu?” diyerek iddiaya tepki gösterdi.

Yeni parti ve Özgür Özel başlıklarına ise girmedi.

Peki, ben bu görüşmeden nasıl bir kanaatle ayrıldım?

Açık konuşayım; Mustafa Sarıgül’ün verdiği yanıtlarla tam anlamıyla ikna olduğumu söyleyemem. Ancak gazetecilik başka, hüküm vermek başkadır.

Ortada ciddi iddialar var. Bu iddiaların mutlaka araştırılması, tarafların dinlenmesi ve varsa somut delillerin ortaya konulması gerekiyor.

Ben kimseyi peşinen suçlu ilan etmem. Aynı şekilde kimseyi de peşinen aklamam.

Sarıgül’ün açıklamaları kendi beyanlarıdır. İddiaların doğruluğu veya yanlışlığı ise bağımsız yargının yapacağı incelemeyle ortaya çıkacaktır.

Dokunulmazlık kalkmalı mı? Benim kanaatim net!

Bir noktayı da özellikle ifade etmek istiyorum.

Bana göre, hakkında bu kadar ciddi iddialar kamuoyunun gündemine gelen bir milletvekilinin dokunulmazlığı konusu da mutlaka değerlendirilmelidir.

Benim şahsi kanaatim, Mustafa Sarıgül’ün dokunulmazlığının kaldırılması yönünde gerekli hukuki sürecin işletilmesidir.

Milletvekilliği dokunulmazlığı, hesap vermekten kaçınmanın aracı olarak görülmemelidir. Kamu görevinde bulunan herkesin şeffaflık ve hesap verebilirlik sorumluluğu vardır.

Elbette dokunulmazlığın kaldırılması suçlu olduğu anlamına gelmez. Suçluluk ancak bağımsız mahkemelerin vereceği kararla belirlenir.

Ancak iddiaların tüm yönleriyle araştırılması, varsa delillerin değerlendirilmesi ve gerçeğin ortaya çıkarılması için hukuki sürecin önünün açılması gerektiğini düşünüyorum.

Ne peşinen suçlama ne de peşinen aklama! Gerçek ortaya çıksın, hukuk işlesin, kimsenin kafasında soru işareti kalmasın.

TGRT Taksim Meydanı’nda görüşmem gündeme taşındı: Gazetecilik kart göstermekten ibaret değildir!

Bir başka konuya da özellikle değinmek istiyorum.

Mustafa Sarıgül ile gerçekleştirdiğim telefon görüşmesinin TGRT Haber’in Taksim Meydanı programında ekranlara taşınmasını önemsiyorum. Kamuoyunun merak ettiği soruların doğrudan muhatabına yöneltilmesi ve bu görüşmenin izleyiciyle paylaşılması gazetecilik açısından değerlidir.

Ancak bu vesileyle gazetecilik mesleğine ilişkin bir gerçeğin de altını çizmek istiyorum.

Yaklaşık 7 yıldır basın kartı sahibi bir gazeteci olarak söylüyorum: Gazetecilik yapmak, televizyonlarda yorumculuk yapmak, kamuoyunu ilgilendiren konularda sorular sormak benim de herkes gibi en doğal hakkımdır.

Gazetecilik yalnızca ekranlarda basın kartı göstermekle olmaz!

Gazetecilik; araştırmak, sorgulamak, muhatabına ulaşmak, soru sormak ve kamuoyunu doğru bilgilendirmek demektir.

Bir gazetecinin yaptığı işi küçümsemek, emeğini görmezden gelmek veya mesleki çabasını değersizleştirmeye çalışmak kimsenin haddi ve hakkı değildir.

Elbette herkes eleştiri yapabilir. Farklı görüşler ortaya koyabilir. Ancak eleştiri başka, emeği küçümsemek başkadır.

Herkes yapılan doğru işe, ortaya konulan emeğe ve gazetecilik çabasına saygı göstermek zorundadır. Gazetecilik etiği de bunu gerektirir.

Benim meslek anlayışım budur. Önemli olan kartı göstermek değil, o kartın temsil ettiği sorumluluğu yerine getirmektir.